eksport kooperacyjny

Eksport kooperacyjny – czym się charakteryzuje?

Dziś prezentujemy trochę teorii o eksporcie. Jak wiadomo, eksport polega na sprzedaży produktów i/lub usług wytwarzanych na danym rynku nabywcom na rynkach zagranicznych. Realizacja tego celu może przybierać różne formy. Ogólnie eksport można podzielić na trzy grupy: eksport bezpośredni, pośredni i kooperacyjny.

Eksport kooperacyjnyDzisiejszy wpis w dużym stopniu położy nacisk na eksport kooperacyjny, jednak wcześniej nastąpi odniesienie do dwóch pierwszych rodzajów eksportu wyszczególnionych powyżej. Pozwoli to w większym stopniu zaprezentować pewne podobieństwa oraz różnice.

Eksport bezpośredni

W tej formie ekspansji na rynki zagraniczne firma nie tylko wytwarza w swoim kraju produkt eksportowy, ale także samodzielnie zajmuje się wszystkimi sprawami organizacyjno-technicznymi związanymi z eksportem oraz prowadzi relacje z nabywcami jej asortymentu na rynkach zagranicznych. Takie podejście wymaga utworzenia w przedsiębiorstwie wyspecjalizowanej komórki w zakresie działań eksportowych, gdyż wszystkie obowiązki spoczywają na barkach jednego przedsiębiorcy. Do tych działań należą np. badanie i typowanie rynków docelowych, pozyskiwanie klientów czy wysyłka towarów.

Eksport pośredni

W tym typie sprzedaży dane przedsiębiorstwo wytwarza w swoim kraju produkt eksportowy, ale jego sprzedażą zajmuje się dystrybutor krajowy. To pośrednik zajmuje się kwestiami organizacyjno-technicznymi oraz ponosi koszty i ryzyko. Przykładem pośrednika może być np. dystrybutor na rynku niemieckim mający na nim wyłączność. Z jednej strony przedsiębiorstwo nie musi zajmować się sprawami związanymi z organizacją i przebiegiem procesu eksportu, ale z drugiej strony nie kształtuje polityki eksportowej samodzielnie w pełnym zakresie, właśnie ze względu na obecność pośrednika.

Eksport kooperacyjny

Grupa kilku firm wytwarzających produkty na eksport zawiązuje na drodze współpracy podmiot, który prowadzi kwestie związane z działalnością eksportową. Zasadniczą różnicą między eksportem kooperacyjnym a pośrednim jest to, że w wypadku tego drugiego podmiotem zajmującym się sprawami eksportowymi był podmiot niezależny od producenta, natomiast w wypadku eksportu kooperacyjnego kwestie eksportowe rozwiązuje podmiot zależny od zrzeszonych w kooperacji producentów (5-8 eksporterów). Sama kooperacja może przybierać różne formy i zakres działań, w zależności od ustaleń firm biorących udział w kooperacji.

Ponadto należy zauważyć duże zalety charakteryzujące eksport kooperacyjny. Do najistotniejszych z nich można zaliczyć:

  • podział ryzyka i kosztów na wszystkie firmy działające w kooperacji;
  • prostszy dostęp do rynków zagranicznych, nowoczesnych technologii, udziału w przetargach;
  • możliwość większych korzyści dzięki połączeniu wspólnych umiejętności, doświadczenia, mocnych stron oraz zdolności produkcyjnych.

Te zalety umożliwiają wielu MŚP przełamać barierę wejścia na rynki zagraniczne, czego nie uczyniłyby w pojedynkę.

Pomimo znacznych korzyści ta forma eksportu nie jest pozbawiona wad. Do kluczowych należy zaliczyć:

  • trudności działania w kooperacji wynikające z konfliktu interesów i nieporozumień;
  • jedynie częściowe kształtowanie polityki eksportowej.

W obliczu potencjalnych korzyści warto poszukać możliwości eksportu kooperacyjnego. Każde rozwiązanie posiada minusy, ale te wydają się możliwe do zaakceptowania, a ewentualne problemy we współpracy do rozwiązania.

Eksport kooperacyjny – czy warto?

Eksport w kooperacji to bardzo interesująca forma prowadzenia eksportu, która z jednej strony w znacznym stopniu obniża ryzyko i koszty, a z drugiej pozwala na czerpanie korzyści z eksportu, wzmacnianych dodatkowo poprzez efekt synergii, dzięki współpracy z innymi przedsiębiorstwami.

Podziel się na:
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Google Buzz
  • Twitter
  • Wykop